ไม่ต้องวิ่งเก่งก็ได้ เป็นคนที่วิ่งแล้วมีความสุขก็พอ

ถ้าเคย... อยากให้ลองหยุด แล้วสูดหายใจลึกๆ ก่อนนะ

เรากำลังติดอยู่กับคำว่า "ต้องเก่งขึ้น" จนบางทีก็ลืมไปแล้วว่า วันแรกที่เราผูกเชือกรองเท้าแล้วก้าวขาออกจากบ้าน เราก็แค่อยากมาวิ่งแก้เครียด อกหัก เหงา เศร้า หรือแค่หาไรทำเท่านั้นป่ะ!

อยากมาเอาเหงื่อออก แล้วฟังเพลงโปรดระว่างทางเท่านั้นเอง

"การวิ่ง" ไม่ใช่ข้อสอบ ไม่มีคะแนนเต็ม และไม่มีใครมาคอยหักคะแนนเรา

วิ่งสลับเดิน... แล้วไง? ก็ได้ออกมาเคลื่อนไหวร่างกายป่ะ

เพซ 8 เพซ 9... แล้วไง?

ระยะทาง 5 กิโลของเพซ 9 กับเพซ 4 มันก็คือ 5 กิโลเมตรเท่ากัน แถมเพซ 9 ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองนานกว่าด้วยซ้ำ 

ไม่เคยลงมาราธอน... แล้วไง?

การวิ่งรอบสวนสาธารณะแถวบ้านตอนเย็น วันละครึ่งชั่วโมง มันก็ช่วยให้หัวใจเราแข็งแรงและนอนหลับสบายได้เหมือนกัน

หัวใจสำคัญของการวิ่ง ไม่ได้วัดกันที่ว่าเรา "แซงใครได้บ้าง" แต่มันวัดที่ว่า "วิ่งเสร็จแล้วเรายิ้มได้หรือเปล่า"

ถ้าวันนี้เราวิ่งแล้วรู้สึกเหนื่อยจนทรมาน... ลองผ่อนความเร็วลงมาดูนะ ลองมองดูวิวข้างทาง ดูต้นไม้ ดูฟ้า แวะคุยกับหมาแมวแถวนั้นดูบ้าง การวิ่งมันไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องของความกดดันตลอดเวลา

โลกใบนี้มี “นักวิ่งแนวหน้า” ที่ล่าถ้วยรางวัลเยอะแล้ว
แต่โลกใบนี้ยังต้องการ “นักวิ่งแนวร่วม” ที่วิ่งไป ยิ้มไป แวะถ่ายรูปไปอีกเยอะ

ไม่ต้องวิ่งให้เก่งที่สุดในสายตาใคร

เป็นแค่นักวิ่งธรรมดาๆ คนหนึ่ง "ที่มีความสุขกับทุกก้าวที่ได้วิ่ง" แค่นั้นก็โคตรชนะแล้ว

ไหน... ใครสายวิ่งเอาสังคม วิ่งเอาคอนเทนต์ เอารูป หรือวิ่งเอาความสุข สายไหนกันบ้าง รายงานตัวหน่อย

#ไปวิ่งกัน #วิ่งมีความสุข
#สุขที่ได้วิ่ง #นักวิ่งสายชิล
#RunningLife